uzaklardan bir ses olmak isterdim‏

5 yıl önceydi.Sürekli peşimde dolaşması ve teklifini kabul etmemiş olmama rağmen bakışlarını üzerimden çekmemesi beni çok rahatsız ediyordu.ve bir gün kankalarımla ona bir ders vermeye karar verdik.Ders çıkışı konuşalım dedim ve onun teklifini kabul ettiğimi söyledim fakat bu sadece bir oyundu benim için bir hafta çıkıp onu terk edecektim.Ama olmadı o kadar bağlanmıştı ve o kadar seviyodu ki 1 hafta sonunda onu terk etmek için verdiğim bütün çabalar boşa çıktı.Karşımda ağladı beni bırakma dedi ve o gece ilaç içerek intihara kalkıştı.Ben neye bulaşmıştım ondan nasıl kurtulacaktım artık bunun düşüncesi büsbütün kaplamıştı beni.Hastahaneden çıktı.Artık her Sabah okulun kapısının önünde beni karşılıyodu.Başlarda bu beni çok sıkıyodu ama sonradan benimde hoşuma gitmeye başladı.Onu orda görmediğim zamanlar üzülür olmuştum.Bende ona bağlanmıştım 1 hafta diye başladığım oyuna artık kendimde kapılmıştım ve onu seviyordum.Sınıflarımızın kapıları karşılıklıydı sürekli bakışırdık.Sonra tatile girdik artık o benim için olümü göze alan kişi gitmiş sanki yerine başka ilgisiz bi erkek gelmişti.Neden böyle davrandığını anlayamıyordum.bu beni çok kötü üzüyordu.Telefonlarıma bakmıyo msjlarda aşkım yazmıyordu.uyuyamıyordum zayıflamıştım ama ben onun umurunda değildim.yaklaşık 3 bucuk yıl beraber olduktan sonra o ayrılmalıyız dedi sebep sordum ama hiç bişey söylemedi.Ve öylece çekip gitti.Ona ulaşabileceğim herşeyi değişmiş kapatmıştı.Artık yapayalnızdım.aradan 1 yıl kadar geçti ve birgün onu sokakta gördüm elim ayağım titriyordu kalbim duracak gibiydi ne oluyordu bana oysa onu unuttuğumu sanıyordum ama unutamamışım onu görünce bunu anlamıştım.o gece beni aradı oda beni görmüş ve lütfen benden nefret etme dedi kapattı.anlamıyordum beni terk ettiği halde seviyo olabilirmiydi?Ben sürekli onu düşünürken o başkasıyla birlikteydi bunu öğrendiğimde kahrolmuştum.Kız benden güzel değildi hatta çok çirkindi onu seviyo olamazdı diye kendimi avutuyordum.Sürekli arkadaşımdan onların ayrılıp ayrılmadığıyla ilgili haberler alıyordum.ve birgün bana sana bunu nasıl söyleyeceğim bilmiyorum ama kızın abisi onu vurmuştu çünkü onun kızı sevmediğini öğrenmiş ve kendini onun yanında bulmuştu.hemen hangi hastanede olduğunu öğrenip yanına gittim yoğun bakımdaydı 3 gün bekledim kendine geldiğini söylediklerinde yalvardım sadece 5 dk dediler ve içeriye girmeme izin verdiler.Eline tuttum sevgilimmm dedim dönüp bana baktı ağlıyodu bende ağlıyodum ne olur beni affet seni bırakmak zorundaydım ailenden beni çok tehtit ettiler bunu sana söyleyemezdim dedi seni çok sevdim bunu unutma dedi yıkılmıştım yıllardır bütün acılarımın sebebi kendi ailemdi.sıkıca tuttum elini seni hiç bırakmayacam ne olur sende dayan beni bırakma dedim içerden süremin dolduğunu dışarıya çıkmam gerektiğini söylediler kapıdan çıkarken seni seviyorum dedi ve ondan duyduğum son söz buydu.o gece ağırlaştı onu kaybetmiştim...buna inanmak istemiyordum ona kavuşmuşken artık o yoktu...Artık içimde gittikçe büyüyen bi kin vardı o kızı bulup ona bunu ödetecektim.Oysa sevdiğim o kızı hiç bir zaman sevmemişti kız ısrarla onunla olmak istiyordu ve abisine yalanlar söylemişti .Bu yalanlar bizi ayırdıArtık kimseyi sevemiyorum onu kaybedeli 2 yıl oldu ama hala benimle yaşıyo gibi baktığım her yerde onun hatıraları var...
Lütfen sevginize sahip çıkın çünkü bazen herşey için çok geç olabilir.Ona sevdiğinizi söyleyin defalarca olsa bile bunu yapın belkide söylemek istediğiniz de onu bulamayabilirsiniz...